Op zoek naar de donkerste Agapanthus vonden we deze bladverliezende cultivar met hangende, zeer donker paarse bloemen.
Bladverliezende Agapanthus kunnen ook in de volle grond. Bij strenge vorst moeten ze dan misschien iets worden afgedekt. In pot overwinteren mag in het donker. Tot -12 verdragen ze zonder probleem.
Machtig en magisch.
De donkerste ooit gezien.
Vooral de knoppen zijn heel donker.
Lekker hoog ook.
Bladhoudend, dus wel in pot en in de garage overwinteren. Milde vorst verdragen ze daar prima.
De bloemen zijn steriel, zodat er geen zaad wordt gevormd en ze dus lang bloeien.
Plant een panter in je pot.
Deze recente introductie zou je een compacte uitvoering van Agastache 'Blackadder' kunnen noemen.
Ze blijft laag en compact en bloeit goed door met forse bloeiaren.
Nog zo nieuw dat we de twee nog niet jarenlang hebben kunnen vergelijken. Maar qua bloei zou dit wel eens een winnaar kunnen worden.
'Blackadder' is er een van Coen Jansen. De aren zijn slank en met name in de kern, de kelkblaadjes en de stengels zeer donker zoals de naam belooft. Veel beter nog dus dan 'Blue Fortune'.
'Blackadder' is bovendien al jaren de meest standvastige donkere.
Eenvoudig prachtig bovendien.
In mei of begin juni iets terugknippen maakt dat ze wat later maar ook langer en rijker bloeien en compacter groeien.
Een verbetering van Agastache 'Blue Fortune' wordt hiervan beweerd vanwege de veel diepere kleur en dat klopt. Maar die verbetering zagen we ook al bij 'Blackadder'. Deze is niet alleen spectaculair van kleur maar ook aanzienlijk lager. Zeker zo standvastig als 'Blackadder'.
De bloemen zijn bijna theatraal protserig dik en donker.
Brian Kabbes heeft deze vrolijke kanjer voor introductie zwaar op de proef gesteld. Zomer en winter, jarenlang sneeuw en ijs trotserend in een potje buiten bewees ze haar standvastigheid.
Kwekerij Kabbes won er de Tuin & Co Award 2010 mee.
We kregen er een en maakten er een aardig voorraadje van.
De kleurtjes komen van de Mexicaanse woestijn, de Agastache de Kudos serie probeert hier de vocht tolerantie van Aziatische soorten aan toe te voegen.
Het zijn geurige kruiden met eetbare bloemen.
Niet heel lang levend maar.....
Ze zijn overweldigend heerlijk van kleur en geur.
Onze eigen introductie uit 1999.
In het voorjaar is het smalle, klein en fijne blad diep donkerbruin.
Door het violet van de bloemetjes is wat oranje zichtbaar van een van de ouders: Agastache rupestris, Agastache rugosa de andere ouder bracht het donkere blad. De knoppen zijn purper.
Zeer standvastig en winterhard. Subtiel, fijnzinnig en aromatisch.
Een schatje.
Lekker lange aren tot 40 cm die als een serpent omhoog kronkelen. De voor Agastache minder gebruikelijke grondscheuten zorgen voor extra standvastigheid.
Omdat de bloemen grotendeels steriel zijn bloeit ze lang. De kleur is heel bruikbaar en ligt in het romantische spectrum waar we wel weg mee weten.
Een van de eerste bijdragen van Coen Jansen aan dit geslacht.
Tuinslangentoorts.
Deze wildvorm heeft beslist toepassingmogelijkheden. Het is een reusachtige en weinig bekende achtergrondplant in het bij bijen en vlinders geliefde geslacht. De bloemen zijn heel erg zacht citroengeel, de geur is zwak. De plant wordt snel zeer groot maar is tamelijk kortlevend. Je kunt zelf van het zaad dat ze het eerste jaar maken jarenlang nieuwe kweken.
Dit zijn die prachtige silhouetten uit de herfsttuin van Oudolf.
Eenvoudig, heerlijk geurend en makkelijk wit spul. Beschouw het als een leuke witte netel, een bijen en vlinderplant die zich ook via uitzaaien soortecht in stand houdt.
Als je hem in bloei ziet staan op de kwekerij is de kans dat je hem meeneemt tamelijk groot.
En krijg je dat fantastische herfst-winter silhouet er gratis bij.
Stevige kruipende bodembedekker voor de vochtige schaduw.
Het glimmende blad is bijna zwart zo donker.
Inheems, dus fijn voor de bijtjes.
'Rouge de Tuilière' is een goed winterharde selectie met helder rode bloemen. Al 20 jaar genieten we in de zomer van OMBRELLA ('Boubri') De diepe kleur en winterhardheid van deze selecties ontbreekt bij de bleek roze bloeiende wilde vorm. Ze lopen laat uit in het voorjaar. Maar zodra ze beginnen te bloeien doen ze dat tot ver in de herfst.
De parasolvormige groei maakt ze zeer geschikt als schaduwboom bij een terras. De bloemen geuren lichtjes.
Een op een wat beschutte plek winterharde Mimosa met spectaculair diep donker blad. Als de zomer een beetje meewerkt kunnen ze lang en rijk bloeien.
Het is een kleine boom met een parasolvormige, spreidende groeiwijze.
Het enige wat in me opkwam toen ik deze voor het eerst zag was 'moet hebben'.
Je mag gewoon 'Boubri' zeggen tegen deze super Albizia met een voor het geslacht relatief goede vorstbestendigheid en een lange, relatief vroege bloei.
De hoogte kun je zelf bepalen door op de gewenste hoogte te knippen in de hoofdtak.
Ombrella groeit van nature al vooral in de breedte.
Zie het als de meest natuurlijke, meest bloeirijke en meest mediterrane parasol die je kunt krijgen. Te groot voor verzending.
Ewald Hügin, uit Freiburg, bekend vanwege zijn millennium introductie Sedum 'Matrona', wist deze roemruchte plant die twee eeuwen geleden in Hongarije ontstond in een Oost-Duits park op te sporen.
We zagen ze voor het eerst na een nacht logeren bij Ewald en waren erg onder de indruk.
Deze vaste stokroos wordt enorm groot en maakt veel stevige nieuwe stelen uit de grond. De bloemen hebben een mystieke crème gele kleur met een bruine waas.
Net als haar zusjes groeit ook deze als een stokroos die aan de basis sterk vertakt en zo op den duur een forse struik vormt die je elk voorjaar (of najaar) tot de grond mag terugknippen.
De kleuren zijn altijd een beetje mysterieus, speciaal, ouderwets klassiek. In dit geval melkwit met een roze zweem.
Vreedzaam zacht.
Als 'Parkfrieden', maar dan in donker roze.
Snoei ze tot de grond in de herfst of het voorjaar.
Ze vormen op den duur allemaal geweldig grote struiken met heel veel bloeiende stengels die na een koude winter soms tergend traag starten. In het najaar wordt dat ruimschoots goed gemaakt.
"A whole lot of Rosie"
Lekkere wolken groengele bloemen.
De dauwdruppels aan de bladrand, werden door alchimisten als een ideale grondstof gezien voor het maken van goud. Ik zou zelf op zilver hebben ingezet.
Het mooist in grote groepen of plukjes verspreid door een border.
Een zeer makkelijke vulplant die je als rustpunt kunt inzetten.
Deze vorm is in alles groter dan de gewone vrouwenmantel en wat willen we nog meer van deze gemakkelijke vakkenvuller en randjes plant? Het is dan ook de soort die snijbloemkwekers planten voor de bloemen.
De alchimisten dachten dat de zilveren waterdruppeltjes ochtenddauw onmisbaar ingrediënt waren voor het maken van goud. Onzin, dit is puur tuingoud.
Sterk, makkelijk en magisch.
Deze vorm is in alles groter dan de gewone vrouwenmantel het blad van deze onverwoestbare bijna altijd bloeiende randplant is groener.
Je kunt ze na de bloei tot de grond terug knippen. Ze gaan telkens weer bloeien.
De alchimisten dachten dat de zilveren waterdruppeltjes ochtenddauw onmisbaar ingrediënt waren voor het maken van goud. Onzin, dit is, zoals het is al puur tuingoud.
Sterk, makkelijk en magisch.
Deze zomer-bloeiende sierui is net als Allium 'Millenium' een sierlijke reuzenbieslook met gezond donkergroen blad. Ze bloeit iets later en de bloemen zijn wat donkerder van kleur dan bij 'Millenium'. Met deze recent geïntroduceerde zomer-bloeiende Alliums hebben we een heel nieuw genre makkelijke en bijzonder sierlijke tuinplanten ontdekt. We hebben zo'n 10 verschillende cultivars getest. De beste hebben we vermeerderd en vind je hier. Veel meer dan bieslook, maar uiteraard zijn ze allemaal ook eetbaar.
Dit is een doorbraak, eindelijk een bloembol die de overstap maakt naar de vaste planten. Een reuzenbieslook, maar dan rijk en lekker laat bloeiend op stevige gezonde stengels.
Het blad sterft bij deze niet af tegen de bloeitijd en daarom bloeit ze ook zo rijk.
Heel fijn ook voor vlinders en andere lieve beestjes.
Deze houdt het midden tussen Allium christophii en 'Purple Sensation'.
Die leuke sterretjes, dat zilver, maar ook veel purper en een behoorlijke steel.
Om te 'strooien' in je vaste planten border of prairie. Ze blijven jarenlang terugkomen.
De 15 cm grote schermen verkleuren van purper naar zacht zilverroze.
Inderdaad, dit zijn die 'trommelstokken' bij ons langs het pad onder de kweepeer.
Deze dikke bollen in een ruime pot zijn gekloond van het fantastische origineel, de in 1963 door Jan Bijl geregistreerde selectie. Vaak worden onder deze naam zaailingen aangeboden, dit is 'the real thing' Dus strak en uniform.
Uiteraard ook zeer geschikt als snijbloem.